มาตรการล็อกดาวน์ช่วยชะลอการแพร่ระบาดของเชื้อสายพันธุ์โอไมครอนในจีนจริงหรือไม่?

ในปี 2565 จีนต้องเผชิญกับการระบาดหลายครั้งที่เกิดจากเชื้อสายพันธุ์โอไมครอน ซึ่งมีความสามารถในการแพร่เชื้อสูงมาก เพื่อจำกัดการแพร่กระจาย เจ้าหน้าที่ได้บังคับใช้มาตรการที่เข้มงวด เช่น การปิดโรงเรียน สถานที่ทำงาน ขนส่งสาธารณะ การห้ามจัดกิจกรรมสาธารณะ และการล็อกดาวน์อย่างเต็มรูปแบบ การวิเคราะห์ล่าสุดแสดงให้เห็นว่ามาตรการเหล่านี้ช่วยลดจำนวนผู้ติดเชื้อรายใหม่ลงเฉลี่ย 70% ในเกือบครึ่งหนึ่งของสถานการณ์ที่ศึกษา การลดลงนี้มีนัยสำคัญทางสถิติ

อย่างไรก็ตาม ประสิทธิภาพของมาตรการเหล่านี้ลดลงตามกาลเวลา มาตรการที่บังคับใช้หลังเดือนมิถุนายน 2565 มีผลกระทบน้อยกว่ามาตรการที่บังคับใช้ก่อนหน้านั้น หลายปัจจัยอธิบายแนวโน้มนี้ ได้แก่ การปรากฏของเชื้อสายพันธุ์ย่อยที่แพร่เชื้อได้ง่ายยิ่งขึ้น ประชาชนเริ่มเหนื่อยล้ากับกฎระเบียบด้านสุขภาพ และภูมิคุ้มกันหมู่ที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จากการฉีดวัคซีนและการติดเชื้อในอดีต

ในบรรดามาตรการทั้งหมดที่ทดสอบ มาตรการล็อกดาวน์ที่เข้มงวดถือเป็นมาตรการที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการชะลอการแพร่เชื้อ มาตรการนี้ช่วยลดจำนวนผู้ติดเชื้อได้มากกว่ามาตรการอื่น ๆ เช่น การปิดโรงเรียนหรือการจำกัดการขนส่ง สิ่งนี้บ่งชี้ว่าการจำกัดการเคลื่อนไหวของประชาชนยังคงเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพในการควบคุมการระบาด แม้จะเผชิญกับไวรัสที่แพร่เชื้อได้ง่ายมากก็ตาม

การศึกษานี้ยังแสดงให้เห็นว่ากลยุทธ์การล็อกดาวน์อาจสูญเสียประสิทธิภาพเมื่อเวลาผ่านไป เจ้าหน้าที่จึงจำเป็นต้องปรับมาตรการให้สอดคล้องกับการพัฒนาของไวรัสและพฤติกรรมของประชาชน ผลลัพธ์เน้นย้ำถึงความสำคัญของการดำเนินการอย่างรวดเร็วและมีเป้าหมาย พร้อมคำนึงถึงต้นทุนทางสังคมและเศรษฐกิจที่มาตรการเหล่านี้ก่อให้เกิด บทเรียนที่ได้จากช่วงเวลานี้ในจีนอาจช่วยนำทางการเตรียมพร้อมสำหรับการระบาดใหญ่ในอนาคต

Nos références

Travail de référence

DOI : https://doi.org/10.1186/s12982-026-01797-2

Titre : Temporal trends in containment measure effectiveness against Omicron variant during China’s zero-COVID policy, 2022

Revue : Discover Public Health

Éditeur : Springer Science and Business Media LLC

Auteurs : Xiaotong Huang; Liping Peng; Tim K. Tsang